De volgende ochtend vertrokken de meesten al weer om 7 uur (!!) richting show terrein Lodz, omdat het moeilijk is daar een parkeer plek te vinden. En gelukkig waren wij ook net op tijd om de ring in te gaan. Het was een openlucht show op een groot terrein rond het stadion, waar honderden honden aan deelnamen. We hadden de mazzel dat het schitterend weer was en er de hele dag van alles te beleven en te zien viel van keuringen, demonstraties, examens tot tientallen kraampjes over het hele terrein. Bovendien was er buiten het tentoonstellings terrein een soort markt waar fokkers hun ras aanprezen en waarbij pups van verschillende rassen aangeboden werden (gebeurt op deze manier veel vaker in die landen). Er viel zo ontzettend veel te zien, dat we ons echt geen moment verveeld hebben! Bovendien hadden we ook nog het geluk dat onze honden het die dag ook erg goed deden op de show (Karlik werd jeugdwinner en bij de erekeuring 4e van de rasgroepen en Chezka werd 1e van de tussenklas en kreeg het res. CACIB) en dat is natuurlijk ook altijd een leuke bijkomstigheid in zo'n weekend! Na nog een wandeling genoten we van de echt Poolse maaltijd waar Kamilla en Daniel voor gezorgd hadden. En tot diep in de nacht werden er rond het kampvuur veel gesprekken gevoerd, vertaald (lang niet iedereen sprak engels) en worstjes geroosterd. Op zondag werd er veel gewandeld, gekletst, gesport (wat natuurlijk lekke voetballen kostte) en was er een tsjech die als ze de bal niet te pakken konden krijgen maar een paar billen uitzocht om in te bijten, hetgeen ook voor de nodige hilariteit zorgde! 's Middags was er een gezamenlijke wandeling en zwempartij en bovendien had Daniel een oriëntatietocht uitgezet waarbij iedereen op tijd geklokt werd. Inmiddels begon Chezka voor alle heren steeds lekkerder te ruiken en besloten ze dat zij als eerste mocht vertrekken, opdat de heren die na haar de weg moesten zoeken ook wat extra zoekspirit zouden hebben! Ik verscheen dus met een "loeiende" Karlik aan de start, en iedereen verwachtte dat meneer dus een giga snelheid zou neerzetten! Afijn in het begin ging hij ook als een speer rennend vooruit, maar hij eindigde bij een berg rottend afval in het bos!! (vond hij blijkbaar nog lekkerder ruiken!) Het resultaat was dat ik met deze nepwolf giga verdwaalde en als 1 na laatste in het klassement eindigde! Uiteindelijk bleek bij de einduitslag dat Chezka met Jorn de snelste combinatie was geweest en dus eerste werden!

Na een gezamenlijke maaltijd werd dit gezellige weekend op Daniels boerderij afgesloten en vertrokken de meeste mensen weer huiswaarts. Wij vertrokken de vlg ochtend pas omdat we de rest van de week nog in Polen wilden gaan kamperen.

In het weekend hadden we diverse tips over mooie gebieden gekregen, maar gezien de kwaliteit van de wegen was het weinig realistisch om ook alles te kunnen gaan bekijken in een paar dagen! Na een schitterende tocht langs o.a. de "eagles nesten" zijn we neergestreken op een kleine camping in een natuur reservaat boven Krakow, van waar uit we wat tochten gemaakt hebben. Inmiddels kwam Chezka in haar vruchtbare dagen en waren die twee tsjechen alleen nog te hanteren als ze bij elkaar in de buurt waren (anders verging horen en zien je van het gejammer en gehuil!) Samen in een tent leek ons ook geen optie, want we hebben geen zin in een verrassings nestje over een tijdje. Maar het in twee aparte tentjes slapen bleek ook in de praktijk een minder succesvol gegeven! (Karlik vloog dwars door het nylon tentdoek zodat we verder kampeerden met een tent met geplakte scheuren) Vanwege het gehuil was het ook niet meer mogelijk om op de zelfde camping te slapen. Dus vertrok ik ‘s nachts met Karlik in de auto om ergens diep een bos in te rijden en bleef Chekza met de anderen op de camping achter. Karlik kon dan gerust huilen zo veel als hij wilde en ik probeerde met m'n vingers in de oren nog wat zittend te slapen! Al met al was het dus een rondreis met de nodige handicaps, maar toch zeker de moeite waard! De (op de kaart) "grote" wegen kun je in Polen beter vermijden. Doorgaans zijn dit gewoon zeer drukke 2 baans wegen die in zeer slechte staat verkeren en waar ook veel vrachtverkeer op rijdt.

De kleine wegen zijn daarentegen erg rustig en zeker niet slechter dan de "grote" wegen. En onze ervaring is dat je op deze wegen ook de meest mooie uitzichten en dorpjes tegenkomt! Wat natuur betreft is er in Polen veel verschillend landschap te vinden en zijn er volop wandel en fiets mogelijkheden. Daarnaast hebben de meeste grote steden ook prachtige gebouwen, burchten en musea, dus ook voor mensen die meer van een culturele vakantie houden is Polen zeker een land om eens naar toe te gaan.

Voor zo ver wij meegemaakt hebben, is het land behoorlijk hondviendelijk. Wij werden op deze vakantie nergens geweigerd met onze twee honden en waren we zelfs in restaurants welkom.

Wat we gezien hebben van Polen was meer dan de moeite waard en we zullen dan ook zeker nog eens teruggaan voor een langere kampeer vakantie! Aangezien onze kampeerervaring met zo'n loopse tsjech er bij nou niet super beviel, waren we erg blij dat we de laatste dag nog op het terrein van de ouders van Margo en Przemek mochten kamperen. (zij wonen vlak bij de pools /duitse grens en zijn gelukkig niet onder de indruk van 's nachts huilende nepwolven!) Het laatste stuk van de rit naar Nederland was echt "afzien". De tsjechen hadden nl bedacht dat een dekking achter in de auto op een Duitse autobahn pas echt het summum was! Dus hebben we ze met veel moeite aangelijnd (en met veel kunst en vliegwerk) uit elkaar kunnen houden. Het enige voordeel was dat deze twee jammerende en huilende exemplaren er een aantal overijverige douaniers er uiteindelijk van weerhield om onze auto nauwkeurig op smokkelwaar te gaan controleren!

Mijke