Op uitnodiging van de Club van Fokkers van Tsjechoslowaakse Wolfhonden in Italië (C.A.L.C.), nam een “vertegenwoordiging”van onze club aan de 1^e Nationale (Club) tentoonstelling Tsjechoslowaakse Wolfhonden deel, die op 5 september 1999 in Serramazonni bij Modena plaats vond. De meeste deelnemers kwamen al op Zaterdagavond, de 4e september, aan. Wij hadden ons plaatsje tegenover een mooi park, waar de tentoonstelling plaats vond. Voor de leden van onze club werd Zaterdags een bezoek aan de praktisch, enige functionerende kennel van Tsjechoslowaakse Wolfhonden,  in Italië gearrangeerd. De mede-eigenaar van deze kennels is de heer Fabio Caselli, die ook de hele tentoonstelling mede-organiseerde (onze leden kennen heer Caselli van de Clubtentoonstelling 1999 in Praag, waar zijn teef Ariska, de Jeugdklasse won). Helaas regende het de hele Zaterdag en zag het er zeer slecht voor ons uit. Samen met de Italiaanse exposanten zijn we nog uit eten gegaan. Zondagmorgen was het nevelig maar gelukkig regende het niet meer. Later kwam ook de zon nog door, zodat de tentoonstelling bijna onder ideale weersomstandigheden kon plaatsvinden.

De tentoonstelling begon om 10.00 uur ’s morgens en al een uur van te voren, wist men, dat het een belangrijk gebeurtenis zou worden. Op het tentoonstellingsterrein waren reeds meer dan 60 honden aanwezig en er kwamen er steeds meer bij. Zo werd deze tentoonstelling in Serramazzoni, een van de grootste tentoonstelling van Tsjechoslowaakse Wolfhonden in de geschiedenis.

De honden werden in 2 ringen gekeurd, een voor de reuen en de andere voor de teven. De reuen werden door Ing. Karl Hartl, de teven door Ing. Monika Soukupova, gekeurd. Tevens werd de Italiaanse keurmeester, de heer Silvio Rivolta, uitgenodigd, die de ondersteuning en aanwijzingen van Ing. Hartl, kreeg. De keurmeesters kregen het hard te verduren, want in beide ringen waren er steeds tussen de 10 tot 15 honden aanwezig. Ondanks alles kwamen zij snel en zonder problemen tot een oordeel. Na het keuren en een aangepaste pauze werd het programma op de feesttribune voortgezet, waar de pups en- de koppels gekeurd werden. Daarna eindigde deze gebeurtenis met de erekeuring van de winnaars in de verschillende klassen, de beste reu en de beste teef van de tentoonstelling. De kwaliteit van de voorgebrachte honden was dusdanig, volgens Ing. Hartl, dat Italië over voldoende honden beschikt, om een succesvolle eigen fokkerij te beginnen. Helaas waren vele deelnemers voor de eerste keer op een tentoonstelling en het was te merken, dat zij nog niet over voldoende ervaring beschikten om hun honden optimaal voor te brengen. Toch deed iedereen zijn uiterste best en ik denk, dat bij de volgende Clubtentoonstelling er een nog hoger niveau bereikt zal worden. Samenvattend kan men zeggen, dat de tentoonstelling zeer goed voorbereid was en dat de organisatoren geen problemen hadden.Toch moet mij nog iets van het hart dat wel problemen gegeven heeft. Een daarvan is de ontbrekende discipline van enkele deelnemers, die niet in staat waren, hun honden op tijd uit te laten. De organisatie deed haar best. Er was een opruimingsdienst op het terrein aanwezig en ook bezems, schoffels en emmers om het zelf op te ruimen. Het andere was de aanmelding van enkele deelnemers, die zich zelfs na het aanmeldingstermijn lieten registreren. Maar gelukkig werd geen van deze honden in de verschillende klassen geplaatst.

Men kan zeggen, dat de tentoonstelling een groot succes was en dat alle twijfel over het werk van de Italiaanse club afgewimpeld kon worden. Wij kunnen alleen hopen, dat dergelijke gebeurtenissen in het volgende jaar ook weer zullen plaatsvinden en dat wij de deelnemers op tentoonstellingen bij ons en in andere landen, weer zullen tegenkomen.

P.S. Op grond van de taalproblemen is het succes van deze tentoonstelling mede te verdanken aan Sarka Matrasova en Viktor Kudlacek, die als vertalers gedurende de hele tentoonstelling behulpzaam waren.