Zij is erg mooi en erg gehecht aan mij, maar ze is erg verlegen. Ze is zo bang van mensen, dat ik helemaal niet meer met haar kan wandelen. Wanneer we uit gaan raakt ze totaal in paniek en begint in het rond te springen zodra ze maar iemand ziet die haar probeert te benaderen.

Mijn dierenarts adviseerde mij om haar een tranquillizer (Killitem, een erg lichte dosis) te geven voordat we uitgingen, maar het probleem bleef bestaan. Ze is altijd erg bang, maar ze verandert compleet als we weer richting huis gaan. Dan begint ze weer normaal te ademen en zich gewoon te gedragen. Ik dwong haar iedere dag om een wandeling tussen mensen te maken. Maar het werd alleen maar erger.

Ik weet werkelijk niet waarom. Ze had geen vervelende ongelukken of nare ervaringen sinds ze een pup was. Ze leeft met 3 andere normale honden, ze is gelukkig met ze en ze speelt zelfs agressief met hen. Ofschoon ze mij thuis adoreert, luistert ze nooit naar me als we buiten zijn, zie ziet of herkent mij niet eens. Ze denkt er alleen aan hoe ze kan ontsnappen en weg kan rennen.

Veel experts vertelden mij dat dit probleem altijd zou blijven bestaan en dat ik moet vergeten om te proberen haar te socialiseren tussen mensen, omdat dit haar karakter is dat zij geeft heeft van haar wolven voorouders. Is dat waar?

Ragy