W sobotę rano rozpoczęły się zawody. Tradycyjnie rozdzielono uczestników do dwóch grup, na psy młode i podrostki. Pierwszą, wspólną konkurencją, był bieg na orientację, zakończony krótkim obcym śladem z jednym przedmiotem na końcu. Jako sędzia muszę jednak napisać, że więcej tropili właściciele, niż psy. Po obiedzie zawody toczyły się już oddzielnie. Pierwsze na plac weszły młode zwierzęta na klasyczne posłuszeństwo i dyscypliny z przymrużeniem oka, które niektórzy znali już ze spotkania w Nadějkovie. Na początku było tradycyjne posłuszeństwo - siad, waruj, stój, chodzenie przy nodze na smyczy i szczekanie na komendę. Potem slalom między słupkami z jajkiem na łyżecce, przy czym przewodnik w ręce, w której trzymał łyżeczkę, trzymał także smycz z psem. Następnym zadaniem było włożenie psa do taczki i przewiezienie go kilkanaście metrów. Pies mógł z taczki wyskoczyć tylko jeden raz, po czym mógł być do niej ponownie naładowany. Trzeba zauważyć, że psom się to wcale nie podobało. Do taczki wskakiwały same lub były tam wkładane przez właściciela, ale podczas ruchu taczki zaraz z niej wyskakiwały. Sprawdziliśmy także reakcję psa, gdy na komendę "siad" przewodnik siadał wraz z nim, a na komendę "waruj" kładł się i jego pan. I z tą częścią psy miały czasami problemy. Dlatego zaprezentować im to musiał, jak to się prowidłowo robi, misiaczek Hoky z Molu Es, którego płomień życia niestety wygasł w Późnej na drugi dzień, po naszym wyjeździe.... Ostatnią konkurencją były przeskoki przez żywe przeszkody. Zwyciężczynią pierwszej grupy została suczka Berta z Vlčí chaloupky z Mijke van Heyningen z Holandii.

Druga grupa udała się na obrony. Oceniało się rewir z atakiem na przewodnika, a drugim zadaniem psa była obrona pana przed atakiem dwóch pijanych zbójów w osobach Pavla Hanušky i Phillipa Besconda, którym trzeba przyznac to przebranie bardzo pasowało. Obrony były oczywiście przystosowane do tego, że większość psów nigdy lub bardzo rzadko brała udział w takim typie szkolenia. Przede wszystkim miały potwierdzić, że pies się nie boi i jest pewny siebie. Wydaje mi się, że z tego mogli być wszyscy zadowoleni. Z wielką przewagą punktów zwyciężyła postrzelona matadorka Julie z Litavské kotliny z Lucią Novoveską.

Wyniki zawodów
Kategoria 1.			Kategoria 2.
1.	Berta z Vlči chaloupky Mijke van Heyningen (Holandia)		1.	Julie z Litavské kotliny Lucie Novoveská (Czechy)
2.	Fany Křivoklatský Atos Bartek Surówka (Polska)		2.	Iky od Úhoště Tomáš Lukeš (Czechy)
3.	Harry Kollárov dvor Sebastian Niewola (Polska)		3.	Jolly z Molu Es Damian Szewczykowski (Polska)
4.	Andariel Wolf z Peronówki Daniel Ziemnicki (Polska)		4.	Connie Šedý chlup Standa Hora (Czechy)
5.	Amber Wolf z Peronówki Ela Wojtko (Polska)		5.	Brian Šedý chlup Natalija Ovečkina (Rosja)
6.	Aset Voodoo Wolf z Peronówki Miša Pokorná (Czechy)		6.	Agar Morušový háj Peter van Erne (Holandia)
7.	Ava (NO) Jola Kędzierska (Polska)		7.	Czako Šedý chlup Irek Janowski (Polska)
8.	Iowa Eden severu Kamil Kedzierski (Polska)		-	-

Kto jeszcze miał siłę, ten mógł na wieczór wziąć udział w coursingu. Wieczorem zapłonął ogień i dyskutowano na wszystkie możliwe tematy do późnej nocy. Poza tym oczywiście ogłoszono zwycieżców zawodów, którym wręczono puchary, a każdy uczestnik otrzymał upominki z naszego spotkania. Specjalną nagrodę otrzymali Renáta Pesrová i Tomáš Lukeš, którzy wzorowo starali się przez cały dzień o grilowanie.
W niedzielę wcześnie rano udaliśmy się do Zielonej Góry na krajową wystawę psów, którą po zaciętej walce wygrała Jolly z Molu Es. Przy ringu, gdzie sędziowano czechosłowackie wilczaki było szczególnie głośno, ponieważ każdy, kto wchodził na ring, był witamy oklaskami i głośno dopingowany. Takiej atmosfery na wystawie ani ja i myśle, ze ani pan sędzia, jeszcze nie przeżyliśmy. I trzeba powiedzieć, że pan sędzia Śliwka przyjął nasz entuzjazm z wielkim zrozumieniem, a chwilami i z uśmiechem na ustach. Na koniec pożegnaliśmy się i pomału zaczęliśmy rozjeżdżać do domów. Wszyscy cieszymy się, że za rok spotkamy się ponownie!

A na zakończenie chciałabym w imieniu wszystkich uczestników bardzo, ale to bardzo podziękować rodzinie Peronów za ich gościnność.

Marcela z Vlčí chaloupky (Czechy)