Poszukiwacze odpowiedzi, naukowcy z Uniwersytetu Eotvos w Budapeszcie na Węgrzech, przetestowali jak wilcze i psie szczenięta współpracują z człowiekiem podczas rozwiązywania problemów. Aby upewnić się, że wilcze szczenięta są dobrze zsocjalizowane, naukowcy przekazali je studentom, którzy karmili je co 4 godziny i nosili ze sobą od czwartego dnia po urodzeniu, aż do czasu, gdy były w stanie poruszać się samodzielnie. Jeden komplet eksperymentów pokazał, że psy i wilki mogą wykonywać komendy ludzi, takie jak wskazywanie i inne gesty, by znaleźć kawałki mięsa ukryte w pudełkach, mimo tego, że szczeniętom wilków szło to ciężej.

Różnice stały się bardziej wyraźne, gdy naukowcy uczynili testy nierozwiązywalnymi poprzez zablokowanie jedzenia w pudełkach. Wilki miały tendencję do ignorowania ludzi i prób uzyskania jedzenia samemu. Psy, mimo, że patrzyły na swoich właścicieli wcześniej i dłużej, przerywały swoje działanie by zdobyć jedzenie. Możliwe jest, że poprzez patrzenie na człowieka psy próbowały uzyskać pomoc i dostać jedzenie. Ale naukowcy twierdzą, że ich ekserymenty nie rzucają żadnego światła na motywy psów. Wyniki badań pokazują po prostu, że ludzie selekcjonowali swoich psich przyjaciół, aby komunikowali się jak ludzie, mówi Aám Miklósi, czołowy autor pracy opublikowanej 29 kwietnia w numerze Current Biology.

Różnice między wilkami i psami mogą polegać na tym jaka zwracają one uwagę, mówi Brian Hare, student psychologii na Uniwersytecie w Harvardzie. Wraz z moimi kolegami przeprowadziliśmy podobne badania w ubiegłym roku (Science, 22 November 2002, p. 1634). Umiejętność psów do zwracania uwagi na sygnały człowieka, na co wskazuje Hare, może być produktem ubocznym hodowli w celu uzyskania spokojniejszych charakterów.

NAOMI LUBICK