Rywalizowało się w 3 kategoriach i we wszystkich mieliśmy swoich przedstawicieli. Kategoria ZZO (3 CzW), ZM (2 CzW) a ZVV1 (3 CzW). Zapowiedź pogody nie była najlepsza, ponieważ mówiono o opadach, ale pogoda wyszalała się w nocy i w ciągu dnia była prawie idealna.
Po uroczystym otwarciu rozpoczęła się kategoria ZZO z posłuszeństwem, reszta udała się na tropienie. Ogromna łąka porośnięta trawą, skropiona nocnym deszczykiem stanowiła teren prawie podręcznikowy. W sumie zarezentowało tu swoje umiejętności 5 CzW. Hoky z Molu Es miał najlepszy ślad w katerogii ZM, a fantastycznie zaprezentował się Asterix Eden severu, ponieważ w jego tropieniu sędzia nie znalazł żadnej straty punktów przez co zyskał owe legendarne 100 punktów!!!

W tym czasie powoli kończyło się posłuszeństwo kategorii ZZO, gdzie piekliśmy "trzy pieczenie na jednym". A ponieważ ta kategoria obejmowała jedynie posłuszeństwo, było już wszystko jasne. Najwyżej umiejscowiła się Kitty z Litavské kotliny ze swoją właścicielką Marią Hartmanovą, ktora zajęła 2. miejsce, a którą od najwyższej lokaty dzielił tylko jeden punkt. Ale wstydu nie przyniosły ani Cira Křivoklátský Atos (4. miejsce), ani Cherry od Úhoště (13. miejsce). Cherry miała najwidoczniej zły dzień, a dodatkowo w pobliżu placu szkoleniowego przebiegały prace renowacyjne brzegu rzeki, gdzie huk maszyn i ich ruch widocznie ją denerwował.
Po krótkiej przerwie zaczęło się posłuszeństwo w kategorii ZM i ZVV1. Hoky z Molu Es, już tradycyjnie na placu szkoleniowym w Pilznie, pokazał bardzo złe odłożenie i dlatego jego punktowa przewaga ze śladu szybko się wyrównała. Nancy Šedá eminence zaprezentowała wyrównane wykonanie ćwiczeń, pomijając drobne straty punktów przy niedokładnym obrocie w lewo i aporcie nie miała problemów i wysunęła się na prowadzenie w swojej kategorii. W kategorii ZVV1 Asterix zaprezentował piękne posłuszeństwo, choć ze stratą punktów za powolne zaprezentowanie ćwiczeń (jego tradycyjna wada). Ira z Litavské kotliny trochę straciła za niedokładne wykonanie niektórych ćwiczeń, a przede wszystkim za szczekanie. Art z Karlova doupěte pokazał już słabsze wykonanie, ale było widać starania właścicielki o jak najlepszą prezentację. Wszystko dlatego, że jak nam powiedziała, nie chcą jej z Artem na żadnym placu szkoleniowym w okolicy, gdzie mieszka (ponieważ jest to "podły wilczak", nawet jeśli Art jest jednym z najlepiej wychowanych i najbardziej przyjacielskich psów, jakie znam) i szkolenie prowadzi sama.

Po kolejnej krótkiej przerwie na posiłek psy przystąpiły do obrony. W kategorii ZM nie zawiódł oczekiwań Hoky i dostał 0 punktów, ponieważ nie zrobił ani rewiru, ani jednego ataku. Z jego "możliwościami obrończymi" nikt na nic nie liczył :o). Stracił w ten sposób szansę liczenia się w lokatach, mimo ładnego wykonania pracy na śladzie. Nancy na odwrót utrzymała swoją punktową przewagę i mimo straty punktów na rewirze, zaprezentowała piękne zatrzymanie i puszczanie. Stała się w ten sposób zwyciężczynią kategorii ZM. Wszyscy byli ciekawi przede wszystkim jak wypadnie najwyższa kategoria ZVV1. Asterix, jak zwykle, mimo szybkiego tempa na początku, na koniec wszystkie zasłony obszedł wolnym krokiem, a i oszczekanie pozoranta nie było przekonywujące. Jednak pozostałe ćwiczenia poszły bez większych strat w punktach. Czekaliśmy więc na Irę, która miała jednak dosyć dużą stratę punktów już z tropienia. Ira i jej właściciel Václav Zeisek, starali się, jak mogli. Na rewirze straty były minimalne, nieco punktów straciła na oszczekaniu. Ataki były szybkie, a przy zatrzymaniu udało się jej nawet powalić pozoranta na ziemie. Mimo tego nie udało się jej wyrównać straconych punktów i stanęła w sumie o 7 punktów za Asterixem. Jako ostatni CzW na obronach zaprezentował się Art. Wykonanie nie było 100%, ale pies zrobił wszystkie ćwiczenia i ataki były dosyć ładne.

A potem już liczono, odczytywano i nagradzano. Karel Štochl obronił swój tytuł z poprzedniego roku, i jeśli obsadzi to samo miejsce i w przyszłym roku, stanie się pierwszym stałym właścicielem pucharu radia Egrensis.

Co powiedzieć na koniec? Ponownie piękna, przyjacielska atmosfera, możliwość porównania wyszkolenia naszych psów z innymi rasami na "neutrealnym terenie", pokazanie, że z wilczakami można dostać masę punktów. Należy jedynie mieć nadzieję, że w przyszłym roku ponownie spotkanmy się w Pilźnie i że zobaczymy tam nowe twarze.

Pavel (Czechy)