Wilk był już od średniowiecza największym wrogiem człowieka i żadne zwierze nie doczekało się tak żarliwej nienawiści i prześladowania. Nienawiść tą można zauważyć tak w mitach, jak i bajkach. Czerwony Kapturek jest międzynarodowym przykładem, jak wilka oczernić i kierować dziećmi już od najmłodszego wieku ku potrzebie uważania go za wzór krwiożerczości i zła. Niedawno mogliśmy być świadkami medialnej histerii, którą wywołało kilka zdziczałych psów w Beskidach. Główną przyczyną zastrzelenia tych drapieżników nie były owieczki, ale starania polityków, aby tych "wilków" nie spotkali uczniowie i nauczycielki z okolicznych szkół. Niedawno Czeska Republika jako jedna z ostatnich w Europie, jeszcze przed Albanią, podpisała uwowę berneńską o ochronie europejskiej fauny. Jednak mimo ogólnoeuropejskiej kompromitacji Ministerstwo Rolnictwa zażądało wyjątku z tej konwencji, który mówił między innymi, że nie dopuści do wtargnięcia na teren naszej republiki ani jednego wilka czy niedźwiedzia.

Jeśli pominiemy całkiem bezmyślny strach z powodu możliwości napadnięcia człowieka przez wilka (tak, przez to strachliwe zwierze, które ucieknie, gdy klaśniemy w ręce), egzystują dwa powody mówiące przeciwko ponownemu wprowadzeniu wilka do natury. Pierwszym jest utrudnione szczepienie wolno żyjących wilków, czy raczej niechęć czeskich myśliwych, aby się tym zajmować. Ich głównym zarzutem było, że atak wściekłego wilka jest o bardziej niebezpieczny niż atak wściekłego lisa, i że niedokładne szczepienie wabikami nie wystarczy na zaszczepienie wilków na wścieklizne, co jednak obalają doświadczenia myśliwych z Europy Zachodniej. Te pokazały, że jest odwrotnie, że szczepienie wilków wabikami jest daleko bardziej skuteczne niż lisów, ponieważ wilk ma o wiele większe terytorium niż lis i łatwiej jest mu znaleźć rozłożoną szczepionkę. Wilki także stale utrzymują niski stan populacji wspomnianych lisów i innych małych drapieżników, których zbyt duża ilość jest obecnie u nas wielkim problemem.

Drugim powodem są już wspomniane starania rolników o likwidację wilków, które przyszły do nas z Bawarii. Mi w tej sprawie najbardziej podobało się zdanie słowackiego zoologa wezwanego do oceny sytuacji w Beskidach. Specjalista ten potwierdził obecność wilków i jednoznacznie oświadczył, że bez nich nigdy nie może egzystować naturalny ekosystem lasu bukowo-jodłowego - naturalnego drzewostanu naszych gór. Wilk tłumi wściekliznę u lisów, zarazę wśród dzikow i jest jedynym aktywnym drapieżnikiem polującym na jelenie. Na pytanie, czy wilk jest niebezpieczny dla ludzi, odpowiedział, że w literaturze egzystuje jedynie jeden udokumentowany przypadek, gdy wilk chciał zjeść dziecko, a był to właśnie Czerwony Karturek, o innych przypadkach nie wiadomo. Według statystyk myśliwi zabijają rocznie na Słowacji od 30 do 40 osób, ale przypadek zabicia człowieka przez wilka nie jest znany. Tym słowom nie pozostaje nic tylko przyklasnąć. Dodatkowo najlepszy myśliwy nawet najlepiej się starając nie będzie w stanie tak fachowo likwidować chorych i słabych zwierząt, jak jest to w stanie zrobić wilk.

Dla hodowców owiec istnieje proste rozwiązanie. Dobry pies pasterski. Jego zadaniem nie jest zabijanie wilków, i nawet jeśli jest do tego bardzo dobrze przygotowany i w razie potrzeby to zrobi, jeśli będzie miał możliwość, będzie raczej trzymał je z daleka od bezbronnych owiec. Wilki nie są głupie i nie będą wystawiać się na ryzyko poważnego zranienia lub śmierci. Respektują terytorium psa pasterskiego, jeśli ten jest na tyle silny, aby ten respekt utrzymać. Natomiast niechronione owce są zbyt łatwą zdobyczą, aby wilki pozostawiły je w spokoju. Z biologicznego punktu widzenia nie może to decydować o tym, czy wilk jest potrzebny w naturze.

Na koniec nie mogę nie wspomnieć o ulubionych przysłowiu Homo homini lupus. Mam nadzieję, że z wyżej wymienionych informacji będzie jasno wynikać, że przysłowie to miałoby raczej brzmieć: Wilk wilkowi człowiekiem. W porównaniu do wilków większość ludzi jest rzeczywiście bardziej podstępna i perfidna, i wilcze stado dawno by takie osobniki wygnało ze swoich szeregów.

Shaman (Czechy)