Przewodnik z nieuwiązanym psem stoi na wyznaczonym miejscu, pies siedzi koło jego nogi. Przewodnik odrzuca aport (typ aportu ustala regulamin egzaminu) na odległość minimalnie 10 kroków. Komendą "Aport"! wysyła się psa po przedmiot. Ten na daną komende wybiega, pewnie chwyta aport do pyska i jak najszybciej i najkrótszą drogą wraca do przewodnika i siada przed nim. Przewodnik komendą "Puść!" odbiera aport i komendą "Noga!" ustawia psa koło swojej lewej nogi. Podczas przynoszenia pies nie może bawić się aportem ani go podgryzać.

Jeśli dokładnie sobie przeczytacie cały opis, zobaczycie, źe ćwiczenie aportowania składa się z dużej ilości operacji. Przetykają się elementy wytłumienia (powstrzymanie się przed wybieganiem, pewne i spokojne trzymanie, siadanie z aportem i czekanie na jego odebranie) z elementami pobudzenia (wybieganie, złapanie, powrót, dostawianie się do nogi), co dla większości psów jest bardzo trudne. Pies z temperamentem ma tendencje do wybiegania przed czasem, gryzie aport i nie chce go oddawać. Spokojny pies na odwrót wybiega pomału, z wahaniem bierze przedmiot z ziemi, pomału siada i ustawia się przy nodze, czasem puszcza aport na ziemie. Te najczęściej pojawiające się błędy mogą się oczywiście różnie kombinować. Nie musi to też zależeć od charakteru psa, ale na odwrót może sygnalizować błędy w szkoleniu.

Z powyższego wynika, że zawsze trzeba brać pod uwagę charakter i zachowanie naszego psa i według tego w pewnych sytuacjach go tłumić lub na odwrót pobudzać i odpowiednio motywować.

WYBÓR APORTU Osobiście uważam za ważny wybór aportu. Gdy chcę przygotować psa na egzamin, używam do tego celu koziołka o wadze 650 g (to to najniższa dopuszczalna waga) i aport w wymaganej formie będę ćwiczyła jedynie z nim, mimo że w niektórych egzaminach dopuszczony jest dowolny przedmiot przewodnika. Powód jest prosty - chcę, aby pies zrozumiał, że koziołek = praca, piłeczka = gra. Innymi slowy, piłeczkę (albo inną zabawke) mogę stale używać jako nagrode, mogę przy niej tolerować podrzucanie, podskakiwanie, upuszczenie na ziemie i inne niedokładności. Podczas gdy u koziołka będę zawsze wymagała poprawnego wykonania, oczywiście z uwzględnieniem momentalnego stopnia wyszkolenia psa. Oczywiście i koziołek można odrzucić jako nagrodę, ale na pewno pies nie może się z nią nigdzie "zaszyć" i go tam obgryzać. Tak samo mogę z czasem wymagać dokładniejszego przynoszenia piłeczki, ale uwaga na to, abyśmy nie zniechęcili go w ten sposób do aportowania zabawki.

Helena (Czechy)