Rano zaraz po śniadaniu zaczęło się szkolenie, każdy szkoleniowiec miał swój program. Ten nasz raczej nie. Było widać, że nie ma dużego doświadczenia z prowadzeniem takiej grupy ludzi, jaką byliśmy my. Suczkę miał wyćwiczoną perfekcyjnie, ale nie potrafił tego jakoś dobrze przekazać. Wszędzie oczywiście ćwiczono posłuszeństwo, obrony, rewiry. Także szkolenie do bonitacji i wystaw.

Tego dnia odbywały się zawody, podzielone na dwie grupy - na początkujących i zaawansowanych. Odważyłam się zgłosić do zaawansowanych, w sumie dlaczego nie. Spróbować trzeba wszystkiego.

Zawody zakończyły się wieczorem, konkurencjami nocnymi, które zaliczyli wszyscy z większym lub mniejszym szczęściem. Co do zawodów, to myślę, że nie trzeba było strzelać tyle razy z pistoletu 9 mm. Przecież to nie był całkiem TARTowy weekend. Czasem można było przecież załatwić straszaka lub kaliber 6 mm, który ostatecznie używa się także przy egzaminach. Biorę to jednak z punktu widzenia swojego psa, który ma reakcje na strzał (już częściowo "wyleczoną") i wydaje mi się także, że to dosyć dużo - około 10x praktycznie zaraz za sobą. Także dobrze jest robić zmiany z tego powodu, że każdy kaliber ma inny dźwięk i każdy pies reaguje inaczej.

W niedziele mieliśmy początkowo udać się na tropienie (zadecydowano poprzedniego wieczora), ale jakoś naszemu trenerowi nie chciało się wstawać i ze względu na to, że ilość uczestników się zmniejszyła, zostaliśmy rozdzieleni do pozostałych drużyn.

Na koniec chce tylko powiedzieć, że był to w sumie udany weekend. Na szczęście pogoda nam dopisała, tak że w chatkach dało się przeżyć i poranne przymrozki. Kuchnia była jak zwykle doskonała i poza drobnymi wpadkami (np. z miejscowym myśliwym o czym dam napisać innym) już cieszę się na kolejne spotkanie.

Jana (Czechy)

Już po raz drugi w tym roku wraz z mężem i swoimi psami odwiedziłam teren VAMA TREMP w Nadějkově. I to spotkanie było udane. Mimo starań niektórych urzędników z urzędu miasta (i jednego myśliwego), którzy starali się przeszkodzić naszemu spotkaniu. Pogoda także dopisała, cały weekend świeciło słońce.

W sobotę rano podzieliśmy się na grupy. Mąż był z naszym psim dziadkiem Blekiem (mały czarny prawie-sznaucer) w grupie u Rudy Desenskiego, a ja z wilkiem Feinem (Benjamin z Vlčí chaloupky) u Jirki Matějki. Ten jak zwykle starał się ćwiczyć raczej mnie, niż mojego psa. Jako doświadczony szkoleniowiec poznał zaraz po pierwszym spotkaniu, że Fein jest mądrzejszy niż ja i nieźle dał mi "w kość". Jirkove metody zdały egzanmin.

Podczas zawodów, w których była ostra konkurencja, ulokowaliśmy się na pięknym trzecim miejscu. Bardzo mnie to ucieszyło. Ale największą radość sprawiło nam to, że w ten weekend ponownie pięknie się wyszaleliśmy.

Markéta (Czechy)

Na weekend pojawiło się ponad 50 psów i właścicieli. Połowę tworzyły CzW a drugą połowę nasi przyjaciele z innymi rasami. Szkolenie odbywało się w grupach po około 6 osób. Prowadzenia drużyn podjęli się Ruda Desenský, który wziął całkowitych amatorów i "ciężkie przypadki" :o), Jirka Matějka (SKS TART Lišov), Helena Hubáčková (ZKO Lovosice), Luboš Ábel sen. (SKS TART Lišov i ZKO Dačice), Tomáš Dvořáček (SKS TART Lišov), który po raz pierwszy spotkał się z funkcją szkoleniowca (dlatego dostał wyłącznie doświadczonych przewodników) i Milan Ambrož (SKS TART Lišov), który miał się starać jedynie o "swoje owieczki" z SKS TART Hluboká/Vltavou.

Sobotnie zawody były przemyślane tak, aby konkurencje mogli opanować także początkujący. Niektóre konkurencje, których się tak często nie ćwiczy (np. nieprzekupność psa albo wydrażnianie przy paliku) były także cześcią sobotniego szkolenia. Startujących oczekiwała w obu kategoriach także jedna nocna konkurencja, która była niespodzianka. W kategorii początkujących było to polewanie wodą (z powodu nocnego chłodu wybraliśmy tylko mały garnek) podczas drażnienia psa przez pozoranta. U zaawansowanych było to atakowanie w pomieszczeniu, ale z tym, że przewodnik był atakowany z tyłu z okienka, gdzie wydawano jedzenie. W obu konkurencjach oceniana była przede wszystkim reakcja przewodnika i jego współpraca z psem. W drugim rzędzie to, jeśli pies zaatakuje (w przypadku początkujących na wałek, u zaawansowanych na rękaw). Ponieważ niektóre psy nie były przygotowane do niektórych dyscyplin, nie musiały ich najzwyklej zaliczać. I tak 2 psy nie brały udziału w nocnych dyscyplinach, a przy trzech podczas zawodów się nie strzelało.

Zawody, co się już stało tradycją, przebiegały w ten sposób, że wszystkie konkurencje (poza nocnymi) pies robił jedna za drugą. Tym razem pozwoliliśmy sobie na nowy sposób ich sędziowania, gdyż nie oceniał jeden, ale dwóch sędziów. Tego zadania podjęli się Ruda Desenský i Luboš Ábel sen. I trzeba powiedzieć, że sędziowali sprawiedliwie i ostro. I nawet jeśli po zawodach oświadczyli, że niektóre konkurencje oceniali u wszystkich uczestników łagodniej, niż miałoby to być podczas egzaminów albo na oficjalnych zawodach. I dlatego też, szczególnie w kategoriach dla zaawansowanych różnice punktowe były bardzo małe. Podczas gdy maksymalną ilością punktów było 110, to 99 punktów w tej kategorii starczyło już "tylko" na 6. miejsce. Przy remisie decydowała nocna konkurencja. Pocieszające jest, że obie te konkurencje wygrały czechosłowackie wilczaki (i nawet jeśli było mi trochę głupio przekazywać puchar samemu sobie, jako organizator zawodów muszę wszystkich zapewnić, że nie miałem żadnej protekcji - raczej na odwrót :o) ).

Dziekuję wszystkim, którzy pomagali organizować ten weekend. Dziękuję Marceli i Vencovi z VAMA TREMPu, którzy mimo problemów, które mają z miejscowym urzędem, nie odwołali spotkania i gościli nas. Dziękuję wszystkim szkoleniowcom i pozorantom, a przede wszystkim dziękuję uczestnikom za dyscypline i sportowe zachowanie. Jeśli się uda, to na wiosnę ponownie spotkamy się w Nadějkově, tym razem oczywiście już ponownie w trochę mniejszej ilości (po dogadaniu się ze szkoleniowcami i pozorantami).

Pavel (Czechy)