Obedience - czyli po prostu posłuszeństwo - to rodzaj szkolenia psów metodami pozytywnymi, przygotowujące do startu w zawodach i przechodzenia na coraz wyższe poziomy. Są trzy podstawowe klasy Obedience "1", "2" i "3", plus dla początkujących klasa wstępna "0" tzw. "zerówka". Klasa "3" to klasa mistrzowska, wg jej regulaminu odbywają się Mistrzostwa i jest to już naprawdę "wysoki stopień wtajemniczenia" ;)

W klasie "1" i "2" ćwiczyć i startować w zawodach mogą wszystkie psy - rasowe i kundelki, nie ma też ograniczeń wiekowych. Jedynie klasa "3" zarezerwowana jest dla psów z rodowodem. Oczywiście inne psy mogą startować w zawodach nieoficjalnych.

Szkolenie powinno odbywać się na zasadzie wzmacniania pozytywnego, czyli nagradzania - smakołykami lub piłką, bez użycia kar czy metod siłowych. I tu docieramy do sedna - istotą Obedience jest nauka przez zabawę i doskonały kontakt przewodnika i psa. Sędzia ocenia nie tylko szybkość i precyzję wykonania ćwiczeń ale i chęć do pracy i relacje między przewodnikiem a psem. Wg regulaminu "pies powinien radośnie i z ochotą iść przy lewej nodze przewodnika" i to "radośnie i z ochotą" jest tu naprawdę ważne. Pies powinien przez cały czas mieć uwagę skupioną na przewodniku.

W Obedience duży nacisk kładzie się na sprawdzenie charakteru psa - dyskwalifikowane są psy agresywne, a obniżaną punktację mają te lękliwe.

Obedience nie wymaga prawie żadnych nakładów finansowych, potrzebny jest tylko plac i kilka pachołków.

Nie musimy się też martwić gorszą sprawnością fizyczną psa czy przewodnika, nie ma tu biegania :)

Po tych informacjach ogólnych trochę o Obedience w Polsce i u nas w Poznaniu, no i o udziale w nim wilczaków.

Pomysł na Obedience w Polsce przyszedł od pani Marii Kuncewicz - Polki mieszkającej we Francji. Pani Maria szkoli swoją suczkę rasy hovawart Loulę właśnie w Obedience ale i w tropieniu. Ma też w obu tych dziedzinach wiele osiągnięć. Pani Maria przyjechała do Poznania - miasta w którym mieszkam z moim wilczakiem (AMBER WOLF z Peronówki) - w maju 2003r i zorganizowała warsztaty szkoleniowe z Obedience i z tropienia. I tak to się zaczęło! Potem przyjechała znowu latem, a że było już spore zainteresowanie postanowiono zaprosić sędziego i zawodnika z Francji aby poprowadził seminarium z Obedience i I nieoficjalne zawody. Odbyło się to w listopadzie 2003r w przeddzień Międzynarodowej Wystawy Psów w Poznaniu.

W międzyczasie w Poznaniu powstała grupa entuzjastów szkolenia Obedience, skupiona przy poznańskim oddziale Związku Kynologicznego. Z czasem nazwaliśmy się grupą "Dobry Pies" i zabraliśmy się za organizowanie zawodów.

Jako pierwsze odbyło się wspomniane seminarium w 11.2003r i nieoficjalne zawody. Słuchacze przyjechali z całej Polski, zainteresowanie było duże i spora była też ilość uczestniczących w nim wilczaków.

Obecni byli: z Poznania Fany Křivoklátský Atos i Amber Wolf z Peronówki, z Łodzi Andariel Wolf z Peronówki i z prawdziwej Peronówki - Bolton Eden Severu, Jolly i Merry Bell z Molu Es. Mój Amberek startował w zawodach i dostał ocenę doskonałą!

Wiosną, w kwietniu 2004r nasza grupa zorganizowała I Krajowe Zawody (już oficjalne!) a jesienią, w listopadzie 2004r II Krajowe Zawody. Zainteresowanie przeszło nasze oczekiwania! W listopadzie udział w zawodach zgłosiło prawie 50 par przewodników z psami!!! Przez półtora roku masę ludzi i psów osiągnęło bardzo przyzwoity poziom w Obedience i jest coraz więcej chętnych!

Amber jest jednym z pierwszych wilczaków ćwiczących Obedience i pierwszym w Polsce, który zaliczył klasę "0" i zakwalifikował się do klasy "1". Mam nadzieję że będzie coraz więcej czeweczek w Obedience, nie tylko w Polsce ale i w Czechach czy na Słowacji!

Przejdę teraz do omówienia poszczególnych klas i ćwiczeń (jako zawodnik nie jako ekspert).

KLASA "0"
=========

Klasa zero zawiera zestaw prostych, podstawowych ćwiczeń z posłuszeństwa, które większość szkolonych wilczaków wykona bez specjalnych przygotowań, jednak zawiera też ocenę charakteru psa i tu eliminuje się psy bez kontroli (uciekające z ringu), strachliwe (nie pozwalające się dotknąć) a szczególnie te agresywne. Sędzia ocenia kontakt psa z przewodnikiem. Klasa ta ma też przygotować psa do stresu związanego ze startem w zawodach. W "zerówce" ćwiczenia nie są oceniane zbyt surowo, dopuszczalne są podwójne komendy.

We wszystkich klasach niektóre ćwiczenia punktowane są wyżej inne niżej, stopień trudności wskazuje współczynnik przez który mnożymy ilość punktów uzyskaną za dane ćwiczenie.

Punktacja

	Ćwiczenie	Współczynnik	Ocena maksymalna
1.	SOCJALIZACJA	1	10
2.	WARUJ/SIAD-ZOSTAŃ (indywidualnie, 1 min)	2	20
3.	CHODZENIE PRZY NODZE NA SMYCZY	2	20
4.	PRZYWOŁANIE	2	20
5.	SKOK PRZEZ PRZESZKODĘ	1	10
6.	POZYCJE (SIAD, WARUJ)	2	20
	Razem maksymalnie:		100

Do przejścia do klasy 1 wymagana jest jedna ocena doskonała.

Minimum 80%	0 - 100,0 pkt	Ocena doskonała
Minimum 70%	70 - 79,5 pkt	Ocena bardzo dobra
Minimum 60%	60 - 69,5 pkt	Ocena dobra

1. Socjalizacja - podchodzimy do sędziego, pies siada. Sędzia może psa pogłaskać, dotknąć, obejść, nie prowokuje psa, sprawdza charakter i socjalizację.
   
2. Waruj lub siad - zostań - pozycja dowolna siad lub waruj, przewodnik odchodzi kilka kroków i stoi 1 min. Sędzia może zadecydować aby przewodnik stał tyłem do psa.
   
3. Chodzenie na smyczy - trasa "zetka", pies idzie z łopatką przy nodze przewodnika, patrząc na niego i "ciesząc się".
   
4. Przywołanie - psa odprowadzamy 25m i zostawiamy na waruj, wołamy "do mnie - do nogi" albo od razu "do nogi", pies musi jak najprędzej przybiec.
   
5. Skok przez przeszkodę - przewodnik stoi w miejscu i wysyła psa by przeskoczył przez pełną przeszkodę w obie strony.
   
6. Pozycje siad, waruj - można stać przy psie lub parę kroków od niego, dozwolone podwójne komendy.

KLASA "1"
==========

Do przejścia do klasy 2 wymagane są dwie oceny doskonałe od dwóch różnych sędziów.

Minimum 80%	160 - 200,0	Ocena doskonała
Minimum 70%	140 - 159,5	Ocena bardzo dobra
Minimum 60%	120 - 139,5	Ocena dobra
Bez klasyfikacji	< 139,5

1. Socjalizacja - jw.
   
2. Waruj, zostań - pies na waruj, przewodnik chowa się za zasłonę na 1 minutę.
   
3. Chodzenie na smyczy - jw.
   
4. Chodzenie bez smyczy - podobnie jw.
   
5. Stój w marszu – przewodnik chodzi po obwodzie kwadratu o boku = 10m, na znak sędziego w połowie długości boku zostawia psa w pozycji "stój" i idzie dalej, obchodzi cały kwadrat dokoła i przechodząc koło psa przywołuje go do nogi i idą razem, stojąc pies może ruszać tylko głową.
   
6. Przywołanie – jw.
   
7. Naprzód, waruj w kwadracie – przewodnik wysyła psa naprzód, około 15m, w obszar oznaczony pachołkami, tworzący kwadrat 3 na 3 metry. W obrębie pachołków pies musi położyć się (może wystawać ogon) i czekać na przywołanie do nogi.
   
8. Aport – rzut na ok. 10-15m, pies siada przed przewodnikiem, oddaje aport, do nogi.
   
9. Wyszukiwanie przedmiotu – przewodnik odchodzi na około 15 m i kładzie na ziemi przedmiot (drewienko 2*2*5) który na początku dostał na ringu i który trzymał w kieszeni. Drugi przedmiot, identyczny kładzie osoba obca podchodząca z boku. Psa wysyłamy po przedmiot, ma przynieść oczywiście ten przewodnika.
   
10. Pozycje siad, waruj – przewodnik odchodzi kilka metrów i pojedynczą komendą karze psu usiąść, a potem położyć się
    
11. Wrażenie – tu jest miejsce na ocenę współpracy, kontaktu, chęci, zaangażowania psa ale i zachowania, postawy, prezencji przewodnika.

KLASA "2"
==========

KLASA "3"
==========

W chwili obecnej nie mamy jeszcze oficjalnie zatwierdzonego regulaminu klasy "3".

Dodatkowo pies powinien opanować np. aport koziołka metalowego, aport kierunkowy (wybiera z 3 koziołków), wysyłanie kierunkowe, waruj w marszu...

Obedience ma różne stopnie trudności ale w podstawach dostępne jest dla prawie każdego psa. Ważną cecha Obedience jest to ze zasady oceniania powinny uwzględniać charakter i temperament rasy. Każdy pies powinien ćwiczyć maksymalnie szybko i precyzyjnie ale sędzia nie porównuje (teoretycznie) szybkości bordera czy belga z hovawartem czy bokserem. Więc ćwiczyć mogą psy wszystkich ras i nie ras. W praktyce okazuje się że jest trochę inaczej. Pewne rasy są szybsze i mają większe predyspozycje do tego rodzaju szkolenia. Na mistrzostwach wygrywają zwykle bordery i owczarki belgijskie, czyli psy z ras bardzo nastawionych na pracę z człowiekiem, szybkich i dokładnych.

Jednak my z wilczakami też musimy ćwiczyć i jestem pewna że wilczaki sprawdzą się tu znakomicie. Największa trudność to wypracowanie tego silnego kontaktu z psem, tej więzi, która karze psu patrzeć w nasze oczy nawet na zawodach, nawet w stresie, w hałasie, przy dużej widowni lub w zamkniętej sali. I nad tym głównie musimy z naszymi czeweczkami pracować.

Zachęcam wszystkich do Obedience. Spróbujcie!

Ela (Polska)