Początkowe zebranie uczestników (niektórzy przyjechali później :o) ).

Wykonanie komend przez psy było oceniane z uwzględnieniem wieku, stopnia wyszkolenia, a celem zawodów było zmotywowanie właścicieli psów do tego, by poświęcali im więcej czasu i więcej z nimi ćwiczyli. Całe zawody były podzielone na kilka części. W pierwszej części każdy ćwiczył ze swoim psem oddzielnie, według nakazów sędziego. Ćwiczyło się ze smyczą i bez smyczy, pozostawiało psa w pozycji "waruj". Największe problemy sprawiało psom przywołanie, inne komendy w większości wykonywały bez problemu.

Agar Reolup

Acarka Vlčí pohled

Ira z Litavské kotliny

W kolejnej części zawodów - posłuszeństwie w grupie - psy były podzielone na grupy - doświadczone czechosłowackie wilczaki do jednej, początkujące do drugiej, trzecia grupa składała się z psów innych ras. Nawet u doświadczonych psów pojawiła się niechęć do wykonywania komendy "stój", jednak wszyscy ćwiczyli dosyć wyrównanie. Oczywiście inaczej trzeba było oceniać psy, które dopiero zaczynają z treningiem i którym trzeba było często wyjaśniać, co mają właśnie zrobić. Następnie następowało przenoszenie psa przez właściciela i pomocnika i chodzenie po nieprzyjemnym terenie. Przenoszenia psów ochoczo podjął się Pavel Hanuška i trzeba powiedzieć, że psy zachowywały się spokojnie i nie prostestowały. Całkowitą niechęć do przenoszenia pokazała tylko niemiecka dożyca Sara, więc na koniec sędzia zadowolił się tym, że Pavel przeniesie Sarę trzymając ją jedynie za przednie łapy.

Agáta z Vlčí chaloupky

Arisa Vlčí stezka

Nieprzyjazny teren stanowiła skrzynia mniej więcej 2x4 m wyłożona igelitem i wypełniona plastikowymi butelkami. Pies z przewodnikiem musiał po tym "śmietniku" przejść tam i spowrotem i jeden raz się zatrzymać. Psy nie były tym ćwiczeniem zachwycone, jednak wszystkie przeszły je bez problemów, tylko siadać między butelkami za bardzo im się nie chciało.
Tym ćwiczeniem zakończyła się oficjalna część egzaminu ZOP, ostatnim punktowanym ćwiczeniem miała być "niespodzianka". Na to jednak musieli wszyscy właściciele i psy poczekać. Odbzla się po przerwie, którą wszyscy należycie wykorzystali na odświeżenie się i pogaduszki. Wszyscy byli jednak ciekawi, jaką to niespodziankę wymyślą organizatorzy akcji Pavel z Marcela. No, pomysł był to rzeczywiście diabelski. Ponieważ na tamtejszym placu treningowym trenuje się także i agility, ostatnią dyscypliną był tunel z rękawem z materiału, którym pies miał przebiec i następnie prowadzony przez przewodnika przeskoczyć dwie przeszkody. Większość z psów nigdy w życiu nie spotkała się z tym tunelem i nie chciała przez rękaw przejść. Niektórzy właściciele poddali się po kilku próbach, niektórzy swoje psy przekonali, a właścicielka doga w końcu się poświęciła i tunel pokonała razem z psem. Następujące po tym skoki przez przeszkody były już formalnością.

Brenna Šedý chlup

Po podliczeniu punktów i krótkiej przerwie nastąpiło ogłoszenie wyników. Te były dla niektórych właścicieli zaskakujące, niektórzy byli zadowoleni, inni mniej. Nagrodą za pierwsze miejsce w zawodach była karta GSM i wielka wołowa kość, którą dostała Acarka Vlčí pohled, drugie miejsce przypadło Nancy Šedá Eminence a trzecie Cirze Křivoklátský Atos. Nagrodę specjalną dla najlepszego początkującego i młodego psa, także wielka kość, dostała Brenna Šedý chlup.

Od lewej Karin Neubertová z Brenna Šedý chlup i Marcela Kovalová z Acarka Vlčí pohled

Co mam powiedzieć na koniec? Wszystkim uczestników się w Hrádku podobało, do domu odjeżdzali zadowoleni z miło spędzonego dnia i wszyscy cieszymy się, że niedługo przy jakiejś okazji znowu się spotkamy.

Mirka (Czechy)