Metoda ta ma kilka zalet, dla których jest dobra także przy ćwiczeniu szczeniąt (zdziwilibyście się, jak wcześnie można zacząć). Używa się minimum siły i nacisku, ćwiczenie przeprowadza pies w zasadzie sam i nagroda jest natychmiastowa, co zwykle prowadzi do tego, że psiak cieszy się z takiego zabawowego (i smacznego) ćwiczenia.

Oczywiście, jak nic na świecie, nie jest samowystarczalna i później, gdy ćwiczenia są już ugruntowane, trzeba posunąć się i do kary za ich błędne wykonanie (chodzi tu o szarpnięcie smyczą, szybkie poprawienie pozycji, itp i w żadnym wypadku nie o jakieś bicie!).

Gdy używamy smakołyków, ważne jest, aby były to w rzeczywistości małe kąski, gdyż naszym celem jest nagradzanie, a nie nasycenie psa. Miejcie je także w dobrze dostępnym miejscu, gdyż w trakcie ćwiczenia sporo ich zużyjecie i jak tylko jeden pieskowi podacie, już musicie wyciągać następny, aby pies nie stracił na uwadze.
Za pomocą bezpośredniej motywacji możecie oczywiście szczenię nauczyć jakichkolwiek ćwiczeń, nie tylko chodzenia u nogi. Z początku może być dla Was kłopotem koordynacja ruchów ręką, trzymanie smakołyka (zabawki), smyczy i jeszcze poprawianie psa, ale z odrobiną zręczności da się tego nauczyć i potem niejednokrotnie będziecie mieć wrażenie, że metoda ta czyni cuda. "Przecież ten nicpoń robi wszystko sam, ja go tylko za to chwalę."

U czechosłowackich wilczaków ważne jest by ćwiczenia mieć dobrze opracowane (z czego wynika, że żaden szybki trening nie zakończy się sukcesem). Gdy za pomocą zabaw i niesiłowego szkolenia położycie solidne podstawy już w szczenięcym wieku, zaczniecie zbierać później ich owoce. Zobaczycie, że nowych rzeczy pies uczy się bardzo łatwo a Wy jedynie dobudowujecie kolejne piętra tego wyimaginowanego domeczku.

Ćwiczenie obrotów w tył przy użyciu nagrody.

Helena (Czechy)