Z własnego doświadczenia wiem, że najszybciej można osiągnąć wyznaczony cel, gdy pies szczekaniem lub podobnym dźwiękiem pokazuje swoją tesknotę za czymś. Oznacza to np., że głodne szczenie, które niedosyć szybko puścimy do pełnej miski okazuje swoje niezadowolenie ujadaniem. Wtedy jest już łatwo, przytrzymując psiaka przed miską wypowiedzieć komendę "Szczekaj" i jak tylko piesek wyda jakiś dźwięk, chwaląc go puścić go do miski. Takie postępowanie podczas jednego karmienia trzeba powtórzyc dwa razy. Skojarzenie między komendą i szczekaniem wytworzy się w ten sposób bardzo szybko. Ważną rolę odgrywa tu naturalnie i wiek pieska, gdyż małe szczeniaki mają wrodzoną potrzebę, by swoje niezadowolenie czy tesknotę wyrażać na głos (aby reszta stada przybyła z pomocą). U starszego psa może się jednak tak stać, że jako stłumienie rolę odegrało już pewne wychowanie i że pies po prostu szczekaniem nic nie osiągnie.
Oczywiście zamiast miski z jedzeniem można użyć zabawki, kość do gryzienia lub cokolwiek o czym wiemy, że pies będzie się tego domagać.

Z początku zostawcie rzecz, na którą szczenie ma szczekać na ziemi, dopiero z czasem podnoście ją ręką, którą jednocześnie wykonujecie ruch (kilkakrotne kiwnięcie palcem, tak jakbyście grozili) aż ręka dostanie się na wysokość głowy psa, podczas gdy wy stoicie wyprostowani. Oczywiście, jeśli jako zachęty używacie jedzenia, nie będziecie w ręce trzymać całej miski, ale weźniecie sobie do ręki jedynie kilka kawałków jedzenia.
W momencie, gdy szczęśliwie dojdziecie do tego stadium, możecie przejść do dalszych kroków. Pies siedzi u Waszej nogi, w lewej ręce trzymacie smycz, którym mu uniemożliwiacie skakanie lub odchodzenie, a po wymówieniu komendy "Szczekaj!" kilkakrotnie kiwacie w stronę psa prawą ręką, w której trzymacie nagrodę.
Nagroda powinna nadejść zawsze nawet na próbę szczeknięcia, dopiero później wymagacie podwójnego szczeknięcia i dodatkowo jak najgłośniejszego.

Szkolenie szczekania na komendę za pomocą jedzenia.

Inną metodą jest uwiązanie psa i odejście od niego. W momencie, gdy zacznie szczekać zatrzymujemy się, wymawiamy komendę "Szczekaj!" i jednocześnie chwalimy. Wracamy do psa ponownie go chwaląc, nagradzamy i ćwiczenie powtarzamy. Potem postępujemy podobnie jak w poprzednim wypadku, tzn. gdy pies pewnie szczeka, gdy jest uwiązany, możecie przejść do szczekania przy nodze.
Do tego sposobu szkolenia należy jednak dodać, że może dojść do niepożądanego skojarzenia i piesek będzie nam szczekał kiedykolwiek i gdziekolwiek go uwiążemy (co np. przy sklepie nie jest rzeczą przyjemną).

Głównie u starszych zwierząt, gdzie zwykle nie będą działać dwa wyżej opisane sposoby, można użyć rozdrażnienia na pozoranta. Gdy pies pewnie reaguje na ruch pozoranta szczekaniem i ma zwyczaj pilnowania wałka lub rękawa, możemy spróbować takiej zabawy w domu. Zamiast pozoranta drażnimy psiaka słowami, które zwykle używamy przy obronie (Bierz go! Złodziej, pilnuj go! itp.) a pomiędzy nie wstawiamy komendę "Szczekaj!". Poruszamy się przy tym podobnie jak pozorant (jak byśmy chcieli psu ukraść zabawkę lub wałek) i w momencie, gdy nasz pies będzie chciał nas odpędzić szczekaniem, cofamy się i chwalimy psa słowami "Dobry pies, SZCZEKAJ!" i w nagrodę bawimy się z nim w szarpanie wałka.
Komenda "Szczekaj!" musi z upływem czasu zastąpić inne słowa a także próby odebrania zabawki odejdą w zapomnienie przy tym ćwiczeniu.

Ale i ta metoda ma swoje minusy. Po prostu nie nadaje się dla bardzo dominujących osobników lub takich, które obronę biorą śmiertelnie poważnie i ich drażliwość trzeba raczej tłumić.

Na koniec jeszcze jedno ostrzeżenie. Nigdy nie używajcie jako podniety by pies szczekał na inne zwierzęta włącznie z psami!

Helena (Czechy)