Zaraz potem udaliśmy się na plażę na wycieczkę zapoznawczą. Nasze suczki i Fenris zachwycone biegały po plaży i kąpały się w zimnym morzu, podczas gdy my regenerowaliśmy siły po trudnej drodze. Okazało się, że dom Petra jest rajem dla wilczaków, ponieważ ma ogromną zagrodę koło domu i sąsiaduje z nią także i kawałek lasu. Psy mogą dowolnie wchodzić do domu i wychodzić na ogród. Podczas, gdy Nancy traciła swój czas probując dostać się do wnętrza i znaleźć coś "na ząb" o Brennie nic nie wiedziałam. Freja była maskotką nas wszystkich i wydawało się, że już w wieku czterech miesięcy jest panią domu.

W sobotę przyjechali i inni duńscy właściciele CzW. Tak, że w sumie zeszło się siedem wilczaków, co jest dużym sukcesem na naprędce zwołane spotkanie. Po spacerze nadeszły godziny rozmów o naszych psach i klubach. Na drugi dzień czekała nas droga do domu. Brennie i mnie nie chciało się stamtad wyjeżdżać, ale co było robić.

W drodze powrotnej wzięliśmy Brennę i Nancy na pokład promu, co było dla nich nowym przeżyciem. Gdy prom zbliżał się do bryegu, pomyślałam sobie "Szkoda, że tylu miłych, uprzejmych i pogodnych ludzi żyje tak daleko od nas".

Karin (Czechy)