Jeśli mamy do dyspozycji przeszkodę, która da się rozłożyć na dowolny rozmiar (a tym oczywiście daje się obniżyć), można zacząć szkolenie relatywnie wcześnie (inne jest oczywiście pytanie, czy szkoleniowcom na placu szkoleniowym będzie się ją chciało dla Was przestawiać). Jeśli tej szansy nie macie, polecam raczej poczekać, aż Wasz piesek będzie miał około roku.
 Barierę pies powinien pokonywać wspinając się, nie skokiem, dlatego nie stajemy zbyt daleko przed przeszkodą, bo w tym wypadku pies się rozbiegnie i będzie miał skłonność naskakiwać na ścianę. Także na drugiej stronie przeszkody dbajmy o to, żeby pies z niej zbiegł a nie zeskoczył. Pomóc sobie możemy smakołykiem w prawej ręce (przy zbieganiu dajemy go psu przed pysk), tym psa spowalniamy i co najważniejsze zmuszamy go do zbiegnięcia po ścianie aż do dołu (pies, który interesuje się smakołykiem na pewno jej nie przeskoczy).
Innym wariantem jest, że w momencie, gdy pies jest na wierzchołku bariery, przebiegamy i ustawiamy się w rozkroku tuż za przeszkodą (przodem do psa) i zmuszamy go do przebiegnięcia między naszymi nogami. Psiakowi, któremu nie chce się wejść na barierę możemy pomóc i metodą "na wabik". Potrzebujemy pomocnika, aby nam potrzymał psiaka w pozycji wyjściowej, a sami przechodzimy na drugą stronę przeszkody, gdzie pieska wabimy przez przeszkodę głosem, czy smakołykiem (Jeśli pies jest na smyczy, nie zapomnijmy przejąć najpierw smycz od pomocnika, piesek nie może ciagnąć jej za sobą). Może wpadniecie jeszcze na inne sposoby, ale w każdym przypadku sprawdza się - KONSEKWENCJA.
Nie pozwólcie psu nigdy pokonywać przeszkody skokiem, ten nawyk ciężko jest potem wyplenić.
Koncowy wygląd ćwiczenia jest podobny, jak przy kładce i liczą się tu te same zasady i wykonanie.
 Pozycja wyjściowa |
 Komenda "Naprzód!" |
|
|
|
|
 Pozycja końcowa |
Helena (Czechy)
|
