Stado jest krótko mówiąc społecznym tworem, który ma swoim członkom zapewnić bezpieczeństwo, powodzenie w łowach, wychowaniu młodych i ochronie terenów łowieckich. Utrzymuje się tu wyraźna hierarchia - relacje dominacji i podporządkowania. Na najwyższym miejscu drabiny znajduje się osobnik Alfa, ewentualnie superalfa. Określenie superalfa jest zarezerwowane dla ludzkich członków stada a przedrostek "super" oznacza, że z dowodzącym osobnikiem nie można rywalizować o przywództwo w stadzie. To jest wrodzona cecha psów respektować tzw. biologoczną dominację - automatycznie uznawać członka ludzkiego gatunku. Z powodu niekonsekwencji w wychowaniu psa przewodnik może się jednak dostać na pozycję zwyczajnej alfy, czy jeszcze niżej. Jest to sytuacja niebezpieczna, ale w środowiskach niekynologicznych dosyć częsta.

Jak jednak zachować swoją wiodącą pozycję? Czy należy psa zbić, aby utrzymać swoją dominację? Oczywiście, że nie. Wręcz przeciwnie. Takie działanie wyraźnie naruszy wasz wzajemny (przyjacielski) kontakt i będzie go potem ciężko naprawić (może dojść aż do złamania osobowości psa!). Strach nigdy nie może zakłócić sympatii i porozumienia. By uniknąć możliwości występowania podobnych konfliktów najlepiej jest zdecydować się już przy wychowaniu szczeniaka na drogę stopniowego podporządkowywania go.

Dobrym wskaźnikiem hierarchii jest zachowanie zwierząt przy jedzeniu. Macie dominującego psa, karmcie go dopiero wtedy, gdy sami zjecie. Podobnie zachowałby się wysoko postawiony wilk w wilczym stadzie. Nie pozwólcie psu na żebranie, a już nigdy nie dawajcie mu żadnego jedzenia przy stole. Także jeśli zawarczy na was dorastające szczenie, gdy tylko przybliżycie się do jego miski, trzeba się mieć na baczności. W większości przypadków wystarczy klepnięcie dwoma palcami przez pysk, ewentualnie pysk można lekko scisnąć. Jeszcze lepiej jest złapać psa za wolną skórę na karku i lekko winowajcą potrząsnąć. Tak by go ukarała jego matka. Będziecie zaskoczeni, jak szybko się uspokoi.

Egzystuje cały rząd takich tricków. Inspiracje znajdziemy w dziko żyjących stadach. Dominujący pies pierwszy wchodzi do wąskiego pomieszczenia (w naszym przypadku w drzwi). Wybiera sobie także jako pierwszy miejsce do odpoczynku (nie pozwólcie mu zająć krzesło czy łóżko). Pierwszy reaguje przy spotkaniach z nieznanymi osobami (gości powinniśmy powitać najpierw my, a dopiero nasz pies). Podobnie wyżej postawionego osobnika nigdy by nie naszło, by przejść nad tym podporządkowanym. Ten sam musi się podnieść i odsunąć na bok, nawet jeśli leży na miejscu, gdzie zwykle odpoczywa. Kolejne przykłady można łatwo znaleźć w fachowej literaturze.

Jest widoczne, że do utrzymania dobrych stosunków wystarczy umieć czytać z zachowania zwierzęcia i dokładnie dotrzymywać kilku podstawowych zasad. A wasz pies będzie wtedy waszym przyjacielem. Najlepszym przyjacielem. Będziecie stadem, tak jak powinno być.

Shaman (Czechy)

Uwaga wolfdoga: Artykuł został napisany jako reakcja na informacje TV Nova z 12.01.2003 i z 14.01.2003 o przypadku JUDr. Kolomazníka. Częściowo poprawiony został opublikowany w dzienniku Právo dnia 11.03.2003.